SUVrit: Mount Shasta

Als je in Nederland het woord Californië laat vallen, denkt iedereen aan zon en Los Angeles. Maar Californië is best groot. Een heel mooi gebied is bijvoorbeeld Mount Shasta. Het is niet zo bekend, en hoewel er veel sneeuw ligt is het ook geen wintersportgebied. Gewoon een klein plaatsje aan de voet van een enorme berg met veel ruimte er omheen. En mooie 4×4 weggetjes.

Ik had in een 4×4 boek gelezen over een mooie route rondom de berg, Mount Shasta dus. Het kostte even moeite om het beginpunt te vinden, omdat dat aan een klein weggetje vanuit het dorp ligt. Maar dat lukte. Helaas duurde de pret maar een mijl of twee. Daarna lag er een dik pak oude sneeuw op de weg. En dat halverwege juni!

Het eerste stuk reed ik door en over de sneeuw heen. Gaat prima in 4×4 en met de juiste banden. Maar daarna werd het toch een beetje eng. Ik was helemaal alleen, iets dat je eigenlijk niet moet doen bij terreinrijden. Bij vastzitten wil je immers niet wachten tot de sneeuw gesmolten is. Daarom besloot ik terug te keren en de route van de andere kant af te benaderen.

Vanaf Interstate 5 is er een weg nummer 97 naar het noorden, en vanaf die weg kom je weer op de route rondom Mount Shasta. Die weg heet trouwens Military Pass Road.

Het is een ruime ‘dirt road’ die heel gemakkelijk te berijden is voor elke SUV. Te makkelijk voor een Jeep of Land Rover dus… maar het uitzicht op de berg maakt veel goed!

Helaas … u raadt het al. Ook van deze kant kwam ik na een paar mijl weer sneeuw tegen. Hetzelfde recept: de eerste stukken waren nog niet zo diep. Dus in de 4wd laag en lekker doorrijden. Na een paar van die ‘patches’ begon de Jeep toch akelig te glijden. Dus toch maar weer teruggekeerd. Even een tip: hele brede banden staan best stoer onder je Jeep. Maar smalle, hoge banden zijn volgens mij veel effectiever in dit soort omstandigheden.

Omdat ik niet dezelfde weg helemaal terug wilde rijden, keek ik op de Garmin Nüvi GPS naar een alternatief. Dat bleek er te zijn in de vorm van de Bolam Logging Road. Echt een heel klein weggetje dat erg begroeid was met struiken aan beide zijden. Niet te geloven dat dit soort weggetjes gewoon op de wegenkaart van Noord-Amerika in het navigatiesysteem staan. Je zou denken dat je daarvoor speciale topografische kaarten of zo zou moeten downloaden.

Het was in elk geval een leuk weggetje. In het begin nog eenvoudig, maar later steeds steiler, smaller en met meer stenen. Dankzij de GPS durf je dan door te gaan, want als je uitzoomt zie je de snelweg al liggen.

Alleen jammer van die krassen die je van die struiken krijgt. Gelukkig ziet het er erger uit dan het is, want de krassen zitten in het stof. Zodra de auto gewassen is en er een laagje was overheen zit zie je er niets meer van! OK, bijna niets. De krassen die je nog wel ziet voegen ‘karakter toe’. Onthoud dat!

3 gedachten over “SUVrit: Mount Shasta”

  1. Heej Onno! Leuk verhaal weer, heb je nog meer foto’s?? Ik wou dat ik even een weekje bij je op bezoek kon joh!!

  2. Ik had het gelezen ja.. leuk hoor! Ben weer een beetje jaloers op je. Ik kan helaas een ticket naar LA niet betalen 🙁 Anders was ik graag eens met je op pad gegaan daar!

Reacties zijn gesloten.